سراب ساز سودا ستیز

سراب می سازم و سودا می ستیزم

وبلاگ دندان ندارد! کسی را هم گاز نمی گیرد!

با خودت فکر و خیال می کنی، دو دو تا را چهار تا می زنی، مغزت را نظم می دهی، نتیجه می گیری، یک اسمی، کوفتی، یک واژه یا عبارت لعنتی را انتخاب می کنی و چیزی می پرانی به اسم وبلاگ. آنوقت می آیی و یک قالب انتخاب می کنی، طراحی می کنی، ترسیم می کنی، می سازی، بالاخره یک گهی می خوری و چیزی که به افکار و سلیقه و نظر و خط مشی تو و وبلاگت نزدیک است را در نظر می گیری. بعد یک هدر انتخاب می کنی، طراحی می کنی، ترسیم می کنی، می سازی، بالاخره یک گهی می خوری و می چسبانی بالا وبلاگت تا بگویی دوست عزیز! این جوریهاست خلاصه! این من هستم، کل المجموع!

وبلاگ می زنی که هر حرفی (حتی مزخرف)، هر نظری (حتی چرند)، هرعقیده ای (حتی موهوم)، هر فکری (حتی کاف شعر) را بتپانی آن تو، تا دل و روده ات قبرستان دائمی آنها نشود. چیزی بپرانی که فقط برای خودت نباشد و یک عده دوست و غریبه را هم در پیچ و تاب افکارت شریک کنی. تو می شوی یک بلاگر و بلاگ نویس و وبلاگ می شود بخشی از زندگی مجازی، نه!، بخشی از زندگی واقعی تو!

حالا بگو ببینم، پدرسوخته!، خیلی زور می زنی و وبلاگ آن بنده خدا را در گودر می خوانی؟ خجالت نمی کشی؟ شرم نمی کنی؟ ببینم، تو از آنها هستی که موسیقی را با اسپیکر تخمی موبایل یا فقط یک گوشی از هدفون گوش می کنی؟ تو برای فیلم دیدن منتظر می شوی صدا و سیما یک فیلم را برایت انتخاب کند و تکه پاره اش را تحویلت دهد؟ تو کتاب که می خوانی، می روی نسخه کپی شده و بدون جلدش را می گیری، وقتی دو قدم آن طرفتر خودش را سر کوچه می فروشند؟  خب نکن! گه نزن به وبلاگ و وبلاگ خوانی و وبلاگ گردی! این گودر لعنتی را بگذار برای جنگولک بازیهای دیگر. بگذار گودر فقط به تو یادآوری کند چه کسی بروز شده و چه کسی چه چیزی به اشتراک گذاشته و بگیم و بخندیم و بدانیم دور و اطراف چه خبر است و دنیا دست کیست، همین! حرف نویسنده را، وبلاگ نویس را، ناسلامتی دوستت را، در خانه خودش، بدون آن فونت و قالب یکنواخت و یکسان گودر، بخوان و بفهم. یک کلیک کن روی عنوان پست. نظر داری؟ کامنت می خواهی بگذاری؟ خب چرا توی گودر؟ برو توی همان وبلاگ لعنتی بگذار! جانت که بالا نمی آید! این که ترس ندارد! امتحان کن! آدم باش! دهه!

8 پاسخ به “وبلاگ دندان ندارد! کسی را هم گاز نمی گیرد!

  1. طناز نوامبر 1, 2010 در 11:46 ق.ظ.

    مي دوني ديروز دقيقآ داشتم به اين فكر مي كردم ،يه اينكه اون موقع ها هر جور بود از مخيله تاب خوردمون يه چيزي مي كشيديم بيرون و كامنت مي ذاشتيم !كه هي دوست من!نويشنده محترم من متن شما را خواندم….بعد ديدم بعضي چيزها ،يعضي متن ها فقط يك لايك دارد يعني تو مي موني سر اينكه چي بگي !فقط مي خواي بگي دوستش داشتم…به دلم نشست….لايك گودر و كامنت وبلاگ بر مبناي اينكه سلام زيبا بود را نمي دونم…آخه هي مدام بياي بگي زيبا بود!!!يارو مي گه زرشك!!!!نمي دونم

    مي دوني من اين روزا دلم براي چي تنگ شده !كه از گودر بدم مي آد تو اين مورد و حتي از خودت هم كه اين را به من ياد دادي گله دارم … من اون اطلاع رساني آپ شدن وبلاگي كه با ياهو بود را دوست دارم ،اون كه مي اومدي مي ديدي آفلاين داري فلاني وبلاگش آپ شده و به تو گفته بخون !يعني تو!قبول كه گودر براي ايكس هاييست كه ما تو ياهو نداريمشون ،اما دوستايي كه تو ياهو هستن را من دوست دارم اينجوري خبر كنم،احساس مي كنم نمي دونم يه جور شخصيت قائل شدن براي انتخاب خودت و مخاطب ات هست….

    خلاصه كه مي فهمم حرف شمارا و اينكه موافقم و اينكه اين دنيا هر چي جلوتر مي ره فاصله ها كم تر مي شود… راديكال هاي تكراري ايميل جاي نامه،مسيج جاي زنگ…چت جاي حرف زدن…حرف زدن جاي ديدار…ابراز دلتنگي جاي ديدن و…

    هممممم!

    • سراب ساز سودا ستیز نوامبر 1, 2010 در 1:23 ب.ظ.

      بله طناز عزیز. اصولا هر دوره ای که میگذره با اومدن چیز جدیدی کارها راحت تر و فواصل بین آدمها بیشتر میشه. مردم عادت میکنن کمتر به خودشون زحمت بدن. اونها میرن اول سال، نیم ساعت وقت میذارن، از روی یه دفتر تاریخ تولد تمام دوستاشون رو توی یه سایت وارد می کنن و اون رو تنظیم میکنن که سر زمان مورد نظر برای اون فرد یه ایمیل تبریک بفرسته!!! آدمها موبایل رو بر میدارن و تایپ می کنن «سلام. چطوری ؟ چه خبر؟ کم پیدایی!» و این متن رو برای چندین و چند نفر ارسال میکنن. آدمها نقاب محبت و توجه و دوستی میزنن، اما یادشون رفته که محبت و توجهی که به خودشون میشه هم از همین مدل هست!

  2. طناز نوامبر 1, 2010 در 1:32 ب.ظ.

    بيچاره ما😦

    كاش بشه ماها اينجوري نباشيم،ماها و دوستي هامون و زندگيمون

    بله دوست عزيز!

  3. Mehr نوامبر 1, 2010 در 1:54 ب.ظ.

    الان من آدم شدم :پی
    پ.ن : ازین پدر سوخته گفتنت خوشم می آید

  4. queentheodora نوامبر 1, 2010 در 8:00 ب.ظ.

    پیشنهاد می کنم خیلی هم سخت نگیرید قضیه رو!!!
    به هر حال آدمها درگیرن, همه دنبال راههایی می گردند که کارها رو سریعتر انجام بدن!!!
    ولی خب مزاحم اوج گرفتن شما نمیشم😉

  5. نسیم نوامبر 2, 2010 در 4:35 ق.ظ.

    حیف این وبلاگامون نیست جمع کنیم بریم یه جا دیگه پهن کنیم ؟ :دی

  6. فرناز نوامبر 6, 2010 در 12:56 ق.ظ.

    چشم …
    شما عادت داری به این خشن حرف زدن !
    وقتی یه ابزار جدید رو به ما معرفی می کنند و طرز استفاده درستش رو نمیگن نباید بیش از این انتظار داشت !

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: