سراب ساز سودا ستیز

سراب می سازم و سودا می ستیزم

پستوی امن، گوشه‌ی خلوت

فیسبوک که نمی‌شود. انگار که در یک مهمانی، پر از فامیل و دوست و آشنا، شلوارت را بکشی پایین و همه را به دیدن هر آن چیزی که در آن زیر پنهان شده دعوت کنی.

توئیتر که نمی‌شود. انگار که تا شروع به حرف زدن می‌کنی، تا یک جمله می‌گویی، وسطهای جمله‌ی دوم به تو می‌گویند خفه شو! زر زدن را تمام کن!

اینستاگرم که نمی‌شود. انگار که وسط یک گالری عکس ایستاده باشی. هیچکس حواسش نیست. نمی‌خواهد حرفت را بشنود. فقط آمده چیزی ببیند و به سرعت برود. حوصله و وقت و تمایل ندارد که دل بدهد چه می‌خواهی بگویی.

گوگل پلاس که نمی‌شود. انگار برای خودت حرف می‌زنی. چند نفر آن دور ایستاده‌اند و سرشان به کار خودشان است. انگار که رفته‌ای وسط یک پارک عمومی بزرگ، اما خلوت، ایستاده‌ای و فریاد می‌زنی و در عین حال توجه هیچ کسی را جلب نمی‌کنی.

وبلاگ اما جای دیگری‌ست. خانه‌ی خود آدم است. راحت، شلوارک خودت را پا می‌کنی و بالا تنه‌ی برهنه را به باد کولر می‌سپاری و می‌نشینی روی مبل خودت و یک لیوان چای که خودت ریخته‌ای را می‌گذاری روی میز خودت و کنارش یک زیر سیگاری که خودت خریده‌ای را، و سیگاری دود می‌کنی که خودت روشن کرده‌ای و حرف می‌زنی و می‌گویی و می‌بافی، می‌خواهد کسی بشنود یا نه، باشد یا نه، بفهمد یا نه، بگیرد یا نه. وبلاگ، سراب ساز سودا ستیز، پستوی امن، گوشه‌ی خلوت من است که هر چند هر از گاهی فراموشش می‌کنم، اما هر جا که باشم دوباره باز می‌گردم به همینجا.

Advertisements

1 پاسخ به “پستوی امن، گوشه‌ی خلوت

  1. کوریون ژوئیه 18, 2016 در 10:21 ب.ظ.

    انا وبلاگ و انا الیه راجعون ; )

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: