سراب ساز سودا ستیز

سراب می سازم و سودا می ستیزم

حالا دیگر وقت بگیر بگیر است

گرفتم. نتیجه را می‌گویم. اصولاً نتیجه گیری یکی از آن چیزهایی‌ست که باید بعد از هر مساله‌ای اتفاق بی‌افتد. اینکه نتیجه‌ای که گرفتی درست است یا اشتباه، شاید، آنقدر که اصل نتیجه گیری اهمیت داشته باشد، مهم نباشد. مساله این است که تمام داشته‌های آماری و فکری و روحی و حسی و روانی‌ات هم جمع و جور و دسته بندی کنی، با خودت خلوت کنی، بالا و پایین کنی، بالا و پایین شوی، بریزی‌شان توی یک دیگ و حرارت بدهی و هم بزنی و هم بزنی، تا آخرش یک آشی از توی آن بیرون بیاید. اینکه خوشمزه شود یا نه بحث دیگری‌ست. مهم این است بجای آنکه بشینی و دیگ خالی و داشته‌های آماری و فکری و روحی و حسی و روانی‌ خام و نپخته‌ات را نگاه کنی و صبر کنی معجزه‌ای رخ بدهد، از جایت بلند شده‌ای و آشی پخته‌ای که در نهایت دستپخت خودت است. چه خوشمزه شود و چه نشود.

نتیجه را که گرفتم و تمام شد و رفت پی کارش. اما نتیجه‌ی خالی به درد کسی نمی‌خورد. انگار که آش را بگذاری همانطور توی دیگ باقی بماند و فقط نگاهش کنی و بو بکشی و به به و چه چه راه بیاندازی. آنقدر هم صبر کنی که آش سرد شود و بعد هم فاسد بشود و بوی گندش همه جا را بر دارد. برای همین نتیجه را که گرفتم، گذاشتمش توی جیبم و بعد رفتم یک تصمیم هم گرفتم! این یعنی ملاقه را برداشتم و آش را ریختم توی یک کاسه، با کمی نعنا داغ و سیر داغ و قیمه هم تزئیینش کرده‌ام و گذاشتمش روی میز و خودم هم قاشق به دست نشسته‌ام مقابلش. حالا فقط باید کمی صبر بکنم، تا آش کمی خنک شود، تا طعمش را بچشم و ببینم چه گلی به سر خودم زده‌ام.

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: